استاد من به صلابت کوهی بود با وقار و متانتی تحسین برانگیز؛ نجابت و عصمتی وصف ناپذیر و فطری و سرشتی داشت و مصداق واقعی تفسیری بود از عصمت که با نقل این بیت از حافظ بیان می فرمود:چون طهارت نبود کعبه و بتخانه یکی است نبود خیر در آن خانه که عصمت نبوداستاد می فرمود: «مفهوم واقعی عصمت این است که انسان همیشه زمام اخلاق را در پندار و گفتار و کردار خود در دست داشته باشد» و تاکید می کرد که «علم آنقدر اهمیت ندارد که تعمق و اخلاق دارد». او معتقد بود که «لجام گسیختگی هرگز نشاط آور نیست».